لبخند زندگي

پسر نازنینم کلیه کلماتی رو که میشنوه به زبون میاره و حسابی شیرین زبون شده

. هر چی میگم متوجه میشه حتی عکس العمل های آدم بزرگا را داره مثلا لبخند معنی دار می زنه ،یا با اون دستای کوچولو و مهربونش به قول خودش ناژی ناژی و بوس میکنه . هر از چند گاهی دنبالم راه میافته و کارهامو تقلید میکنه مثلا لباساشو از این اتاق به اون اتاق جابجا می کنه. عاشق بازي بغل بغله و هركسي رو بيشتر دوست داشته باشه خودشو پرت ميكنه تو بغلش.

اسباب بازیهاشو تو سطل می ذاره . عشق جارو برقی داره این گل پسر ،وقتي بهش مي گم مامان جون اين وسايل رو بذار روی میز و اسباب بازیهاتو بذار تو سطل تا جارو بزنیم ، با چنان ذوقی این کار رو ميكنه كه بيا و ببين و هر وسيله اي که بالا میذاشت می گفت بذا..... با يعني( بذار بالا)  که فقط می خواستم بخورمش !  بعدشم مثل اینکه احساس می کنه خودش داره جارو می زنه دور و بر جارو می چرخه یا سیمشو بالا و پایین می کنه ، بعدش ميره جارو دستي رو مياره و زير فرشها رو حسابي جارو دستي ميكشه خلاصه  فیلمی نیست که در نیاره ! عاشقتم خوشگل مامان....