چه زود بزرگ شدي

عزيز دلم امير علي جان

تو چقدر زود بزرگ شدی    و من بعضی وقتا دلم تنگ می شه برای کوچولو بودنت .برای لحظه هایی که باید مدتها منتظر می موندم تا لبخند بزنی  و وقتی می دیدیم که نگاهم میکنی و بهم لبخند می زنی چقدر خوشحال می شدم.دلم تنگ می شه برای روز هایی که بدون هیچ حرکتی تو تختخوابت می موندی و و قتی اولین بار غلت زدی چقدر برام جالب بود.دلم تنگ می شه برای وقتی که سعی می کردی رو زانو های کوجیکت بلند شی و وقتی تونستی چهار دست و پا شی من چقدر ذوق کردم...  

حالا تو راه میری، می خندی، حرف می زنی و از این اتاق به اون اتاق می دوی هر چي بهت مي گيم گوش ميكني ، با بابايي قايم موشك بازي مي كني ، با بايي توپ بازي مي كني و توپ رو شوت ميكني،عاشق جاروبرقی هستی  وقتی در گوشت آروم چیزی میگیم توهم اینکارو تکرار میکنی و میای در گوشمون آروم یه چیزایی میگی  تا بابایی از ماشین پیاده میشه سری می پری پشت فرمون و میخوای رانندگی کنی وقتي بهت ميگيم قدم رو مثل سربازها قدم رو مي ري .وقتی صدات می کنم بر می گردی و نگاهم می کنی وقتی من بر می گردم خونه به سمتم میای و می خندی و بغلم می کنی و من چقدر خوشحال و خوشبختم وقتی سرت رو شونم می زاری و می خوابی..

می دونم که یک روز هم دلم برای این روزا تنگ می شه...

دوست دارم پسرم ...نگاهت رو خندیدنت رو راه رفتنت، حرف زدنت و بودنت رو

همیشه باش و سالم و خوشحال و خوشبخت باش

خدایا ممنونم که اين فرشته زيبا رو به من هديه كردي