باور كن

انگشتانم با هيچ سرمايي يخ نمي زنند امير علي جان، تو را كه مي نويسم گرم ميشوم، دستانم هميشه با توست براي به آغوش كشيدنت، با اينكه به دليل مشغله كاري از تو دورم ولي با خيالت راه ميروم، عشق مي ورزم و با گردش فصول سال دورت مي گردم ايكه چشمهايت مانند دريا پاك و زلالند، اي عزيزتر از جانم ، من راز فصلها را ميدانم ... و حرف لحظه هايت را ميفهمم، ازتو دورم ولي دل و جانم پيش توست.  باور كن .....